پارت صد و پانزده :
رو به سمت دختر گرداند و نگاهش به نگاه نهال گره خورد. دختر از تب این نگاه، خجول دست به کلاهش کشید که هیراد پس از لحظه‌ای سکوت لب گشود:
- همه‌چیز برای من از اون جایی شروع شد که نیم ساعت جلوی تلفن ثابت خوابگاه نشستم و دست- دست کردم تا به خانواده‌ام زنگ بزنم و بگم دارم انصراف میدم!... هیچ‌جوره نمی‌تونستم گوشی رو توی دستم بگیرم و با پدر و مادرم، با اون همه امید و آرزویی که برای من داشتن، از ا
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۷۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
سلام
1عالی خسته نباشید میخواستم اسم روستایی که داخل رمانتون هست رو بدونم؟؟
۱ سال پیش
سنا فرخی | نویسنده رمان
ممنونم. اسم نداره😂🤍
۱ سال پیشاکرم بانو
1بعداز مدت ها لبخند روی لبمون نشست🫠🫠
۱ سال پیشدلارام
1نهال جونم چه حرصی میخوره🤣 اینکه وقتی کنار هیراد هست دیگه یادش به دریا و آریا و گذشتش نیست و مثل بچه ها حرص میخوره یعنی واقعا عاشقشه❤️مرسی بابت پارت رفیق❤️
۱ سال پیشسنا فرخی | نویسنده رمان
🥲♥️
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...
م
1خدایی نهال درست گفت اما خونه پدری هم تا یه زمانی اینجوری گل بلبله بعدش دیگه نگرانی پدرمادر برای سروسامان نگرفتن و حرف و حدیث خاله خانباجی ها نمی ذاره یه لحظه آرامش داشته باشی،پس یه دختر در هر صورت چه بخواد ازدواج کنه چه نه باید از راه درس یا به حرفه خودشو مستقل کنه ،همون حرف هیراد